چیدمان «خیره به چشمانت نگاه می کنم و می گویم»

چیدمان «خیره به چشمانت نگاه می کنم و می گویم» اثر محمد پیرحیاتی(مونس) در سال 2019 در شهر ماندال –  نروژ  اجرا گردید و در این بخش به نمایش در می آید.

این ره توشه‌ی سلوکی و هنری تقدیم می گردد به ملت بزرگ تاریخ، تمدن و فرهنگ ساز ایران زمین که همواره هر نوع تهدید و تهاجمی را تبدیل به فرصتی برای بهتر زیستن نموده اند. بدیهی است که اینبار نیز جهانیان شاهد علت و دلیل ماندگاری ایران و ایرانی خواهند بود تا ببیند و بدانند که ایران به فرهنگ زنده مانده است نه به سرهنگ.

«کوچکتر از آنی که به خاک ایران  نگاه چپ کنی

                                                        چپت می کنیم ای نادان، تا خودت را ادب کنی

خیره به چشمانت نگاه می کنم و می گویم

                                                       کوچکتر از آنی که به خاک ایران  نگاه چپ کنی

شنیده ای که چه گفت آن غیور مرد ایرانی

                                                         «هرگز یک ایرانی را تهدید نکن»، بپا نکنی

خاک تو به خون سرخپوستان آلوده است

                                                   انتظار از تونیست خاک اهورایی ایران را درک کنی

کاری نکن که ایرانیان از خلیج پارس تا ابد

                                                         کاری کنند ردّپایت را با خجالت پاک کنی

ایران سرزمین شیران و دلیران عالم است

                                                  بترس که رسوا شوی وقتی نام خود را در جهان یاد کنی

تو که بی سوادی ای کاسب،«پیرمرد و دریا» را بخوان ای غاصب

                                                     تا ببینی زندگی خودسازی ست باید سینه ات را محل اسرار کنی

اسکندر و چنگیز و این آخری «صدام» یادت هست 

                                                تاریخ بخوان پیش از آنکه در خلیج پارس خودت را خاک کنی

خوب می دانی که ضعیف کشی و به سراغ قوی تر از خودت نمی روی

                                          ترسوتر از آنی که خودت را مقابل ایران کیش و مات کنی

تو که قصدت خالی کردن جیب اعراب است

                                              پس به اعراب بگو خلیج پارس را تو جاودانه یاد کنی

مونس به ایران سوگند یاد می کند ای دجال اسکناس پرست

                                  جاودانگی ایران به فرهنگ است، تو با سرهنگ خودت را باد کنی»[1]

 


[1] . ایران سرودهای سالک ایرانی، محمد پیرحیاتی(مونس)، مجموعه اشعار در انتظار چاپ.