توجه: بخش انگلیسی این سایت در حال بروزرسانی می باشد

 

 

 

علم دیداری و هنر عکاسی

علم دیداری و هنر عکاسی

 

علم دیداری و هنر عکاسی

علم دیداری ، رویکردی تطبیقی و تأویلی به مقوله ی «دیدن» و «دیدار بینی» و فضاسازی های تصویری در فرایند شکل گیری تکامل اندیشگی انسان یعنی بینش و تفکر اسطوره ای ، عرفانی و هنر عکاسی است.
بینش و تفکر انسان اساطیری در «نماد» به مثابه ابزاری دیداری و تصویری ، خود را آشکار می کند.
بینش و تفکر عارفانه از تجارب باطنی یعنی کشف و شهودی و اشراقی سرچشمه می گیرد که در دوساحت دیداری یا تصویری و کلامی یا نوشتاری خود را نشان می دهد .
بینش و تفکر عکاس هنرمند نیز در دو ساحت پیام های عینی و پیام های ضمن تصویرهایش خود را هویدا می نماید تا نه تنها تفاوت «ضبط» با « ثبت» را القاء نماید بلکه استودیوم و پونکتوم را نیز به رخ بکشد.
عکس ، تصویر، نماد ، نقش و نگار و دیگر فضاسازی های تمثّلی و تصویری از حضوری دیداری خبر می دهند تا «دیدن» را نه تنها هنری انسانی ، بلکه رفتاری کهن الگویانه از سوی انسان معرفی نمایند.
هنرهای تجسمی و رسانه های تصویری از جمله هنر عکاسی تا مرز هنوز باردار این میراثِ ازلی ، اساطیری و عرفانی می باشند . به قول استاد شفیعی کدکنی :«عرفان ،تلقی هنری از الهیات است.».

محمد پیرحیاتی(مونس)

تقدیم به مونس جان ، استاد محمد پیرحیاتی(مونس)